. بهانه .
گفتم : تو شیرین منی گفتی : تو فرهادی مگر؟
گفتم : خرابت می شوم گفتی : تو ابادی مگر؟
گفتم : ندادی دل به من گفتی:تو جان دادی مگر؟
گفتم : ز کویت می روم گفتی : تو ازادی مگر؟
گفتم : فراموشم مکن گفتی : تو در یادی مگر؟
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 11:47 توسط آسمان پر ستاره
|
دستهایمان را به نشانه ی دوستی بی حد در دست هم می نهیم برای گفتن ناگفته هایی که باید گفته شود .